| تبليغات | X |
|
در دنیایی که همه به دنبال چشمان زیبا هستند تو به دنبال نگاه زیبا باش
|
||
|
هر آمدنی یه رفتنی داره نمیدونم برمیگردم یا نه؟! چیزی ندارم بگم فقط: برای همتون از صمیم قلب تا وقتی نفس بکشم دعا میکنم اگر حرفی زدم نظری گذاشتم که باعث ناراحتیتون شد امیدوارم حلالم کنید مراقب خودتون و دلاتون باشید در پناه حضرت حق سعادتمند و سلامت باشید خداحافظ
+
تاريخ جمعه هشتم مهر 1390ساعت 14:16 نويسنده نگین
از اینهمه دروغ خسته نمیشی از اینکه این گوشه پر از تنهایی و خستگی منو زجر بدی خسته نمیشی خدایا من خسته شدم از اینهمه دروغ خدایا من جز تو هیچ کسیو ندارم و تو خوب میدونی اینو خدایا بهم صبوری وارامش بده
+
تاريخ چهارشنبه ششم مهر 1390ساعت 11:30 نويسنده نگین
من نمیدانم - و همین درد مرا سخت میآزارد - که چرا انسان این دانا این پیغمبر در تکاپوهایش - چیزی از معجزه آن سوتر - ره نبرده است به اعجاز محبت چه دلیلی دارد؟ چه دلیلی دارد که هنوز مهربانی را نشناخته است؟ و نمی داند در یک لبخند چه شگفتی هایی پنهان است! من بر آنم که در این دنیا خوب بودن - به خدا - سهل ترین کارست و نمی دانم که چرا انسان تا این حد با خوبی بیگانه است و همین درد مرا سخت می آزارد
+
تاريخ دوشنبه بیست و یکم شهریور 1390ساعت 10:55 نويسنده نگین
|
خدایا شکرت یه ماه رمضون دیگه هم گذشت و سعادت داشتیم مهمونت باشیم خدایا نمیدونیم تا سال دیگه چی میشه باز هم سعادت داریم تو این مهمونی بزرگ باشیم یا نه خدایا نمیدونیم امسال چه تقدیری برامون رقم خورد این لحظات آخر دلامون حسابی تنگ لحظات سحر جزء خوانی ها و دعاهای وقت افطاره خدایا کمکمون کن تا هر لحظه برامون رمضان باشه هر لحظه برامون عید باشه خدایا امسال عیدیمون رو سلامتی و ظهور صاحب الزمان سلامتی همه بیماران برطرف شدن مشکلات همه گرفتاران برآورده شدن حاجات همه انسان ها شادی روح تمامی اموات و تجلی ایمان واقعی در دل و زندگی همه انسان ها قرار بده آمین
دوستای خوبم طاعاتتون قبول درگاه حضرت حق باشه عیدتون مبارک
+
تاريخ چهارشنبه نهم شهریور 1390ساعت 0:0 نويسنده نگین
روزی حضرت سلیمان (ع)در کنار دریا نشسته بود ،نگاهش به مورچه ای افتاد که دانه گندمی را با خود به طرف دریا حمل میکرد.سلیمان (ع) همچنان به او نگاه میکرد که دید او نزدیک آب رسید.در همان لحظه قورباغه ای سرش را از آب بیرون آورد و دهانش را گشود...مورچه به داخل دهان او وارد شد و قورباغه به درون آب رفت. سلیمان مدتی در این مورد به فکر فرو رفت و شگفت زده فکر میکرد.ناگاه دید آن قورباغه سرش را از آب بیرون آورد و دهانش را گشود.آن مورچه از دهان او بیرون آمد،ولی دانه ی گندم را همراه خود نداشت.سلیمان آن مورچه را طلبید و سرگذشت او را پرسید. مورچه گفت:ای پیامبر خدا در قعر این دریا سنگی وجود دارد و کرمی در درون آن زندگی می کند .خداوند مرا در آنجا آفرید او نمیتواند از آنجا خارج شود و من روزی او را حمل میکنم.خداوند این قورباغه را مامور کرده مرا در درون آب دریا به سوی آن کرم حمل کرده و ببرد.این قورباغه مرا به کنار سوراخی که در آن سنگ است می برد و دهانش را به درگاه آن سوراخ میگذرد.من از دهان او بیرون آمده و خود را به آن کرم میرسانم و دانه گندم را نزد او می گذارم و سپس باز می گردم.و به دهان همان قورباغه که در انتظار من است وارد میشوم او در میان آب شنا کرده مرا به بیرون از آب دریا می آورد و دهانش را باز می کند و من از دهان او خارج می شوم. سلیمان به مورچه گفت:وقتی که دانه گندم را برای او میبری آیا سخنی از او شنیده ای؟مورچه گفت:آری،او میگوید: ای خدایی که رزق و روزی مرا در درون این سنگ در قعر این دریا فراموش نمی کنی رحمتت را نسبت به بندگان با ایمانت فراموش نکن.
امیدوارم تو این لحظات پر برکت رحمت خداوند شامل حال همه ما بشه خداوندا سرنوشتمان را زیبا بنویس لحظه ای ما را به که و مه وامگذار خداوندا حتی اگر ما را نشنوی یا نبینی باز هم چشم امید به رحتت داریم و منتظر شنیدن نوایی از سوی تو هستیم پروردگارا حتی اگر در قعر آتش بسوزیم باز هم نامت را بر لب زمزمه میکنیم خداوندا تن به دریای مصائب میسپاریم اگر تو نا خدای دریای طوفانی زندگیمان باشی خداوندا تقدیرمان را زیبا بنویس نه برای ثروت، مقام، شهرت که برای داشتنت در لحظه لحظه سرنوشتمان
+
تاريخ یکشنبه سی ام مرداد 1390ساعت 11:25 نويسنده نگین
|
تو ای ساغر هستی به کامم ننشستی ندانم که چه بودی ندانم که چه هستی نوشی تو بر سنگین دلان زهری به کام خستگان Tears are words من همان اشک سرد آسمانم Too painful for نقش دردی به دیوار زمانم A BROKEN HEART بی سرانجام و بی نام و نشانم To speak چون غباری به جا از کاروانم آه ای فلک ای آسمان تا کی ستم بر عاشقان بشنو تو فریاد مرا آه ای خدای مهربان ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ خدایا بهم اجازه میدی بگم چـــــــــــــــــــــــــــرا خدایا امروز که رفتم بلاگ زهرا و سعید دلم خیلی گرفت امروز متوجه شدم دو تا عاشق از هم جدا شدن میبینید کار دنیا همینه وصل و فصل
+
تاريخ یکشنبه شانزدهم مرداد 1390ساعت 11:57 نويسنده نگین
|
الهی أصْبِرُ عَلی عَذابِکْ فَکَیفَ أصْبِرُ عَلی فِراقِکْ
خدایا دستهایی که به سمتت بلند میشه رو نا امید برنگردون آمین
+
تاريخ جمعه چهاردهم مرداد 1390ساعت 12:9 نويسنده نگین
بِسْم ِ اللهِ الرَّحْمن ِ الرَّحیم أللّهُمَّ أدْخِلْ عَلی اَهْل ِ الْقُبُور ِ الْسُرُور أللّهُمَّ الْرْزُقْنا حَجَّ بَیْتِکَ الْحَرام أللّهُمَّ اَغْن ِ کُلَّ فَقیر أللّهُمَّ أشْبِعْ کُلَّ جائِع أللّهُمَّ أکْسُ کُلَّ عُریان أللّهُمَّ أقْض ِ کُلَّ مَدین أللَّهُمَّ فَرِّجْ عَنْ کُلَّ مَکْرُوب أللّهُمَّ رُدَّ کُلَّ غَریب أللّهُمَّ فُکَّ کُلَّ اَسیر أللّهُمَّ اَصْلِحْ کُلَّ فاسِدٍ مِنْ اُمُور ِ الْمُسْلِمین أللّهُمَّ اَشْف ِ کُلَّ مَریض أللّهُمَّ سُدَّ فَقْرَنا بِغِناک أللّهُمَّ غَیْرَ سُوءَ حالِنا بِحُسْن ِ حالِک أللّهُمَّ أقْض ِ عَنـَّـا الدَّیْنَ وَ اَغْنِنــا مِنَ الْفَقْر ِ اِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدیر
خدایا یه سال گذشت و باز هم سفره مهمانی پهن کردی خدایا به ما سعادت بودن در کنار سفره رحمت و برکتت رو عطا کن خدایا دستایی که تو این ماه به سمتت بلند میشه رو بی جواب برنگردون خدایا به ... عزیز زندگی دوباره بده خدایا مشکل ... رو حل کن تا زندگیش به نا حق نابود نشه خدایا میدونی ازت چی میخوام حاجت روام کن لطفاً خدایا چنان کن سرانجام کار تو خشنود باشی و ما رستگار انشاالله
+
تاريخ یکشنبه نهم مرداد 1390ساعت 14:16 نويسنده نگین
|
امام زمان تولدتون مبارک امروز تو روز تولدتون اگه گریه کنم عجیب نیست آخه از روزی به این خراب آباد دنیا قدم گذاشتم بهم گفتن یه روز مردی میاد که همه سیاهی ها و زشتی ها رو نابود میکنه حالا چشمای خیلی ها منتظر اون آقای مهربونه امام زمان ما اگه خوب نیستیم ولی شما که دلتون خیلی بزرگه آقای مهربون این حجاب رو کنار بزنید بیا گل نرگس
این عشق آتشین ز دلم پاک نمیشود مجنون به غیر خانه لیلا نمیشود بالای تخت یوسف کنعان نوشته اند هر یوسفی که یوسف زهرا نمیشود
+
تاريخ یکشنبه بیست و ششم تیر 1390ساعت 0:1 نويسنده نگین
کَفتر جَلد خونمون، کفتر خوب و مهربون، کفتر خوب و با وفا، شاه همه پرنده ها وقتی میری تو آسمون نقطه میشی توی هوا نگات به دستای منه،تنت کجا؟ دلت کجا؟ معلم عزیز من گفته یه انشا بنویس ،از گلای روی زمین تا دل ابرا بنویس چی بنویسم طوقی جون؟ حرفی نمونده واسمون! انشا که نیست حرف دله حرفای ساده مشکله به نام اون خدایی که واسه همه نفسه، کاشکی که فردا نرسه شبای هیچ بنده خدا، نباشه مثل شب ما به آسمون نگاه کنه ،تا صبح دعا دعا کنه که کاشکی شب سحر نشه، هیچ کسی در به در نشه صابخونمون فردا نیاد اثاثو تو کوچه خیس نریزه با داد وبیداد اگر که نصف شب بابام بساطشو جمع بکنه یه ذره از عربده هاش سر هممون کم بکنه سیلی تو گوشم نزنه وقتی که دلخوشیش کمه مادر بزرگ اگر بازم زیاد برام دعا کنه شاید اگر بیشتر از این خدامونو صدا کنه اگر که خواهر کوچیکم راه بره بازم بی عصا طوقی خوب و با وفا شاه همه پرنده ها قسم به عزت خدا میبرمت امام رضا معلمم نگاه میکرد به کاشی روی زمین با بغض سردی تو صداش گفت: برو بچه جون بشین نمره بیست ارزونیتون فقط فقط تو انشاتو بخون
+
تاريخ جمعه بیست و چهارم تیر 1390ساعت 13:17 نويسنده نگین
|
|
|
|
